Lampart Dalekiego Wschodu - siedlisko, styl życia

Najczęściej, gdy ludzie wyobrażają sobie lamparta, mają związek z afrykańskimi sawannami. Mimo to na północ od siedliska tego zwierzęcia przypada Dalekowschodnia część Rosji i północna część Chin. Taki powód doprowadził do tego, że ten drapieżnik ma na imię „lampart Dalekiego Wschodu”. Jednak ta sama bestia nosi imię lamparta lub lamparta amurskiego.

Lampart amurski znajduje się w Czerwonej Księdze, będąc zagrożonym zwierzęciem, balansującym na granicy zagłady. Powodem tego jest nie tylko kolosalna utrata siedlisk, ale także różnorodne konflikty z ludźmi. Tak więc populacja lamparta amurskiego przeżywa dość trudne czasy. Istnieje jednak możliwość uratowania podgatunku, ponieważ „koledze” lamparta dalekowschodniego, tygrysa amurskiego, udało się zwiększyć liczbę głów w populacji, chociaż pół wieku temu było około 40. Uważa się, że lamparta amurskiego można uratować, jeśli terminowo realizować projekty ochrony.

Opis zwierząt

Lampart żyjący na Dalekim Wschodzie, w wielu cechach różni się od wszystkich innych osób należących do rodziny kotów. Latem jego wełna może osiągnąć 2-3 cm, a na początku zimnej pogody może wzrosnąć do siedmiu centymetrów. Z drugiej strony, zimą wełna ma jasny odcień, z kilkoma żółtawymi plamami, aw ciepłych okresach jest bardziej nasycona. Również w porównaniu z innymi braćmi lampart Amur ma mocniejsze i dłuższe kończyny, co pozwala mu swobodnie poruszać się po śniegu. Masa ciała dorosłego mężczyzny jest w przybliżeniu równa 47 kg, ale czasami można spotkać większe zwierzęta, których waga może osiągnąć 62 kg. Kobiety zazwyczaj ważą nie więcej niż 40 kg.

Ciało lamparta Dalekiego Wschodu jest pełne wdzięku, wydłużone i smukłe. Ogon zwierzęcia jest prosty, równy i dość długi. Kończyny muskularne, mocne, głowa ma zaokrąglony kształt. Natura zdawała się „celowo” dawać dalekowschodniemu lampartowi taki długi ogon, który teraz pozwala mu śmiało manewrować podczas skakania ze stromych klifów.

Szyja tego drapieżnika jest niesamowicie potężna, co daje mu możliwość chwycenia ofiary, a następnie przeciągnięcia jej razem z nią, nawet jeśli kilka razy może być większa i cięższa od niego.

Siedlisko

Lampart amurski żyje głównie w rzadkich lasach, na obszarach, gdzie obfite są opady, a zakres temperatur jest dość szeroki. Obecnie całkowita powierzchnia zajmowana przez lamparta Dalekiego Wschodu wynosi około 5 tysięcy metrów kwadratowych. m

Lampart Dalekiego Wschodu wyraźnie preferuje lasy, w których rosną cedry, jodła i modrzew. Dla komfortowej egzystencji lamparta amurskiego konieczne jest zaludnienie terytorium, na którym znajdują się strome wzgórza, zbiorniki wodne, skrzyżowanie reliefu, wychodnie skał.

Wielkość populacji

Według oficjalnych szacunków obecnie na wolności żyje nie więcej niż 25 osób. Wszystkie lamparty Dalekiego Wschodu zajmują niewielki obszar, który znajduje się na granicy między Chinami a Władywostokiem. Na terytorium samych Chin istnieje około 8-11 dorosłych żywotnych lampartów. Ostatnia wiadomość o spotkaniu z lampartem z Dalekiego Wschodu w Korei Południowej pochodzi z 1969 roku, kiedy zwierzę zostało złapane w pobliżu góry Oda, która znajduje się w Kensan-Namdu.

Historia dystrybucji lamparta amurskiego

W tym miejscu można stwierdzić, że rozmieszczenie populacji zostało bardzo ograniczone w stosunku do pierwotnych siedlisk historycznych. W dawnych czasach to okazałe zwierzę zajmowało całą północno-wschodnią część Mandżurii, w tym prowincję Jilin i Heilunjiang, a także koreańskie P / O.

Zachowania społeczne jednostek

Lampart Dalekiego Wschodu jest podatny na samotność, polowanie w nocy i odpoczynek w ciągu dnia. Jednak istnieje wiele przypadków, w których samce pozostały razem z samicą już po parzeniu się, a nawet pomagały jej w wychowaniu i poszukiwaniu pożywienia dla potomstwa. Ponadto często zdarza się, że kilku dorosłych mężczyzn opiekuje się jedną kobietą, walcząc między sobą o możliwość obcowania z nią.

Cechy hodowlane


Lampart amurski osiąga dojrzałość płciową w wieku trzech lat. W warunkach dzikiego siedliska zwierzę może żyć średnio około 13 lat. Podczas przechowywania w ogrodach zoologicznych i wolierach długość życia wydłuża się do dwudziestu lat. Czas rytuałów małżeńskich u lamparta amurskiego przypada na pierwszy miesiąc lata lub wiosny.

Jedna kobieta w miocie rodzi od jednej do czterech młodych. Kocięta rodzą się całkowicie niewidome, ich skóra jest już nierówna, ciepła. Futro jest jedwabiste, gniazda nie są uformowane. Ich waga ledwo sięga 700 gramów, długość ciała wynosi około 15 cm.

Kiedy mają około trzech miesięcy, dziecko opuszcza mleko matki. Bestia staje się całkowicie niezależna w wieku od półtora do dwóch lat życia i może zostawić własną matkę, aby nadal żyć samotnie.

Żywienie dalekowschodniego lamparta

Dieta zwierzęcia obejmuje borsuki, ikrę, małe dzikie zające lub dziki, jelenie i jenoty. W niektórych przypadkach drapieżnik może atakować duże drapieżne ptaki. Ta bestia ma ostry wzrok, pozwala mu zobaczyć swoją ofiarę w dużej odległości, do półtora kilometra.

Ponadto mogą wspiąć się na pnie drzew, więc nawet szopy nie mogą uciec od nich. Ciekawe, że lampart Dalekiego Wschodu musi tylko złapać tylko jednego jelenia plamistego, a to pozwoli mu żyć wygodnie przez następne 10 dni, więc w tym okresie drapieżnik nie zwraca uwagi na inne żywe stworzenia, które są częścią jego diety.

Zagrożenie istnienia

Większość siedlisk naturalnych została utracona przez lamparta amurskiego w latach 1970–1983. Lista głównych przyczyn incydentu obejmuje przypadkowe pożary lasów, powstawanie gruntów rolnych i przemysł leśny. Jednak radosnym momentem jest to, że sytuacja może się jeszcze poprawić. Obecnie pozostaje wystarczająca powierzchnia leśna, która jest odpowiednia do życia dla lamparta dalekowschodniego. Takie terytorium może być nadal chronione przed szkodliwym wpływem ludzi i rozszerzać populację zwierząt na wolności.

Przytłaczająca większość ludności żyje obecnie w rezerwatach i szkółkach. Na wolności, niestety, są już dość dojrzałe osobniki, które prawdopodobnie nie będą w stanie wyprodukować silnego i żywotnego potomstwa.

Niedobór produkcji
W Chinach istnieją ziemie z dużym obszarem, na którym mogą żyć wygodnie lamparty Dalekiego Wschodu, ale głównym problemem jest to, że zaopatrzenie w żywność na tym obszarze jest zbyt rzadkie, po prostu nie wystarczy utrzymać dużą populację na odpowiednim poziomie.

Ilość małych żywych stworzeń, które są objęte dietą zwierzęcia, można zwiększyć, jeśli wykorzystanie lasów przez ludność mieszkającą w ich pobliżu jest rozwiązane jakościowo i na czas. Ponadto konieczne jest wprowadzenie skutecznych środków ochrony zwierząt kopytnych przed działaniami kłusowników. Aby lampart Dalekiego Wschodu przetrwał, będzie musiał ponownie zaludnić teren, który kiedyś był jego siedliskiem.

Problem kłusownictwa i nielegalnego handlu
Przez długi czas lampart amurski był ścigany przez kłusowników, którzy polują na jego wspaniałe futro, ozdobione plamami. Pod koniec XX wieku funkcjonariusze organów ścigania przeprowadzili duży eksperyment. Skóra dwóch lampartów Amur została sztucznie odtworzona, a później sprzedana za dużą ilość słońca. Barabash, który znajduje się w pobliżu Kedrovaya Padi, jest jednym z rezerwatów znajdujących się w Rosji.

Sukces tego eksperymentu po raz kolejny dowodzi, że istnieje duża liczba nielegalnych rynków, na których produkty tego rodzaju spełniają się z miejsc, w których żyje ludność chronionych zwierząt. Przestronne tereny rolnicze i małe osady otaczają lasy, w których żyją lamparty Dalekiego Wschodu. W ten sposób osoba ma bezpośredni dostęp do lasu. Z tego powodu kłusownictwo zmienia się w naprawdę poważny problem, a nie w obszary oddalone od dostępu człowieka. Warto również zauważyć, że jest to powszechny problem, ponieważ dotyczy nie tylko populacji lamparta Dalekiego Wschodu, ale także wielu innych zwierząt, które są zabijane przez tubylców ze względu na mięso i pieniądze.

Konflikt z człowiekiem
Lampart Dalekiego Wschodu ma wysoki poziom podatności, ponieważ pewien procent ich diety składa się ze zwierząt takich jak jelenie. W dalekowschodniej części Rosji populacja jeleni znacznie się zmniejszyła, ponieważ w medycynie azjatyckiej rogi jeleni mają wysoką wartość. Staje się więc poważną przeszkodą dla lamparta w uzyskaniu wymaganej ilości pożywienia.

Brak żywności prowadzi do tego, że lampart z Dalekiego Wschodu często odwiedza miejsca, w których znajduje się hodowla reniferów. To naturalne, że właściciele tego obszaru w celu ochrony własnych zwierząt czasami zabijają lamparta amurskiego.

Inbred
Oprócz wszystkich powyższych, kolejnym powszechnym problemem jest niska populacja lamparta amurskiego. Najważniejsze jest to, że niska liczba zwierząt sprawia, że ​​cała populacja jest wyjątkowo wrażliwa i podatna na różnorodne zjawiska naturalne lub katastrofy.

Może to obejmować nagłe i rozległe pożary w zalesionych masywach, niektóre choroby, naruszenie stosunku między narodzinami potomstwa a śmiertelnością jednostek. Zdarza się również, że przez pewną liczbę lat samce rodzą się głównie w potomstwie, dlatego stosunek płci jest zaburzony. Innym czynnikiem jest tzw. Depresja inbredowa. W populacji tych zwierząt często występują pokrewne związki o podobnym charakterze, więc jest całkiem możliwe, że konsekwencją tego mogą być niepowodzenia genetyczne, wśród których można przypisać spadek liczby urodzeń.

Według badań, w latach 1973–1991 średnia liczba lampartów urodzonych w potomstwie spadła odpowiednio z 1,9 do 1.

Wideo: Lampart Dalekiego Wschodu (Panthera pardus orientalis)

Obejrzyj film: Lampart - Daleki Wschód prod. DJ Ray (Styczeń 2020).