Berneński pies pasterski - opis rasy i charakter psa

Berneński pies pasterski - legendarny pies pochodzący ze Szwajcarii. Przez długi czas przedstawiciele tej rasy pomagali właścicielom wypasać bydło. Obowiązki psa miały ogromny wpływ na ich zdolności intelektualne. Sennenhundi należą do członków rodziny psów, którzy są mądrzejsi od swoich właścicieli.

Są bardzo towarzyskie i nie agresywne, zawsze znajdują wyjście z niestandardowych sytuacji. Jednak zadziwiający spokój pozwala w pełni chronić własne terytorium i właścicieli przed atakami z zewnątrz. Genetycznie są obdarzeni heroizmem, ponieważ są potomkami starożytnych rzymskich psów bojowych.

Z historii rasy

Sennenhundy - prawdziwy Szwajcar. Byli partnerami mężczyzny na farmie, ich misjami były wypas bydła, ochrona gospodarstw, a nawet opieka nad dziećmi. Ich ojczyzną jest Szwajcaria, a mianowicie Bern Canton, a nazwa rasy pochodzi stąd. Ludność Berna od dawna - głównie chłopi, potrzebowała tego domownika - towarzysza w postaci czworonożnego przyjaciela.

Dawno temu Sennenhund nazywał chłopa pomorskiego lub krowy. Przedstawiciele tej rasy w tamtym czasie bardzo różnili się czerwoną lub brązową barwą od dzisiejszych standardów.

Jak ta rasa pojawiła się w Alpach? Dziś nikt nie może powiedzieć na pewno. Najpopularniejszą wersją jest to, że psy górskie są potomkami klasycznych Mollossesów, którzy pochodzili z Grecji i zostali przywiezieni do Szwajcarii przez żołnierzy Cezara.

Przez wiele lat nikt nie celowo wybierał psy tej rasy. Ich siedliskiem były gospodarstwa chłopskie, w których jakość ich rasy uległa poprawie w naturalny sposób. Życie razem z ludźmi i pomaganie im w domu były głównymi zadaniami tych zwierząt, które dały owoce, genetycznie kładąc swoją miłość do ludzi i imponującego intelektu w Sennenhund. Natura tych zwierząt stała się bardziej miękka i przyjazna, dając im idealne cechy prawdziwych przyjaciół człowieka.

Celowo zaczęli się rozmnażać i wybierać na początku lat 90. XIX wieku. Ich naturalna przenikliwość i mobilność pozwoliły im konkurować z najbardziej popularnymi wówczas ludźmi z St. Bernards. W tym samym czasie rasa otrzymała nazwę Bernese Mountain Dog. Wcześniej nazywali wszystkie żółto-tępe psy.

Na początku XX wieku zorganizowano pierwszy klub fanów Sennenhund, a jednocześnie rasa otrzymała swoją obecną oficjalną nazwę. W 14 roku tego samego wieku zatwierdzono standardy rasy i charakterystyczne kolory rasy. Już po kilku latach spotkali się już na każdym kroku we Francji iz gospodarstw przeniosli się do dużych miast.

Ze względu na cechy charakterystyczne i inteligencję rasy: piękno, wytrzymałość, brak agresywności i życzliwości, berneńskie psy górskie są niezwykle popularne we wszystkich krajach europejskich. Hodowcy i hodowcy dołożyli wszelkich starań, aby zachować naturalne cechy natury psów tej rasy. Sennenhund w warunkach miejskich pozostał ludzkimi towarzyszami i był używany do ratowania ludzi i pomocy strażakom, podążając za bezpieczeństwem turystów w ośrodkach narciarskich.

Rozwój tej rasy trwa do dziś, celem selekcji jest konsolidacja pozytywnych cech i zwiększenie puli genów. Są one powszechne nie tylko w Ameryce i krajach europejskich, ale także w krajach azjatyckich, a także w Rosji i na Ukrainie. W krajach przestrzeni poradzieckiej psy górskie pojawiły się w 89 roku ubiegłego wieku.

Ta rasa jest dość młoda, została oficjalnie zarejestrowana w 1892 roku. Ale tak naprawdę jego historia zaczęła się jeszcze przed naszą erą - od momentu, gdy ich przodkowie - Molosowie zostali sprowadzeni przez rzymskich żołnierzy na terytorium Szwajcarii.

Zdolności umysłowe

Przedstawiciele tej rasy wyróżniają się wybitnymi zdolnościami intelektualnymi i doskonale nadają się do treningu. W niekonwencjonalnych sytuacjach pieski nie gubią się i są dobrze zorientowane. Sami podejmują zaskakująco poprawne decyzje.

Ich naturalne instynkty i zdolności umysłowe są nabywane genetycznie iw dosłownym znaczeniu tego słowa znajdują się we krwi ich psów. Są obdarzone poczuciem terytorium, doskonałymi zdolnościami adaptacyjnymi i dobrymi instynktami ochronnymi.

Uczenie się psów pasterskich jest po prostu niesamowite. Możesz być pewien, że jednoroczne szczenięta szczeniąt starannie uchwycą cechy charakteru właściciela i jego codzienne potrzeby. Od najmłodszych lat próbują na różne sposoby zadowolić swoich właścicieli. Psy tej rasy zapewnią wszelką możliwą pomoc w pracach domowych, na przykład karmiąc przedmioty gospodarstwa domowego lub odzież. Głównym zadaniem właściciela jest zachęcanie i dziękowanie zwierzęciu w każdy możliwy sposób. Lubią słuchać pochwał i komunikować się ze swoim „starszym” przyjacielem.

Rasa psów domowych będzie bardzo zadowolona ze swoich szczeniąt spontanicznych, ponieważ dorastają przez bardzo długi czas. Zwierzęta te osiągają absolutną dojrzałość w wieku około 4 lat. Potem stają się spokojniejsi i mniej aktywni. Niemniej jednak zachowują swą żartobliwość i emocjonalność.

W szkoleniu zwierząt domowych tej rasy ważne jest, aby ustawić skomplikowane zadania, które wymagają wzmożonej aktywności umysłowej. Ich edukacja wymaga przemyślanego podejścia i kreatywnych pomysłów.

Cechy charakteru

Berneński pies pasterski - idealne zwierzę domowe. Pokazują swoją miłość i oddanie wobec wszystkich członków rodziny ich szczęśliwego właściciela. Lubią pomagać w pracach domowych. Są naprawdę zaniepokojeni wszystkimi członkami rodziny i mogą czuć się nieswojo w przypadku braku jednego z nich. Oddzielenie od właścicieli jest dla nich bardzo trudne, ponieważ psy tej rasy są do nich bardzo przywiązane i lojalne.

Przedstawiciele tej rasy są z natury odpornym temperamentem, pogodnym usposobieniem i żywym intelektem. Lubią być blisko swojego mistrza, aby dać mu wsparcie i pomoc. Przed osiągnięciem dojrzałości pieski odznaczają się szczególną aktywnością i chęcią do zabawy, ale nie można ich nazwać natrętnymi. Używają nadpobudliwości podczas chodzenia, więc powinny być maksymalnie nasycone aktywnością fizyczną i wrażeniami.

Ich właściciele, podobnie jak inne psy, Mountain Dogs są uważani za liderów w paczce. Z tego powodu są bardzo posłuszni, to jest ich cecha genetyczna. Jednak właściciele szczeniąt nie powinni przesadzać ze swoimi mocami, wrażliwy pies może bardzo boleśnie reagować na postawę uprzedzenia. Nadmierne okrucieństwo i zastraszanie przez osobę mogą wywołać stres u przedstawicieli tej rasy i spowodować głęboką depresję.

Konieczne jest budowanie ufnego partnerstwa z seniorami, aby łagodnie traktować i kochać swojego zwierzaka, a następnie odwzajemni się.

Wychowanie

Berneńskie psy pasterskie są jednym z najbardziej towarzyskich przedstawicieli psów pasterskich. Są autentycznie przywiązani do ludzi i potrzebują stałej komunikacji z nimi.

Psy tej rasy dobrze dogadują się z małymi dziećmi, czują odpowiedzialność i zwiększone poczucie obowiązku wobec najmłodszych. Są bardzo cierpliwi z dziecinnymi psotami, takimi jak ciągnięcie uszu i ogona. Wiadomo, że istniały fakty, kiedy psy tej rasy znalazły dzieci zagubione w Alpach. Te wesołe i dobroduszne zwierzęta lubią bawić się z dziećmi, chroniąc je i mogą zapewnić opiekę nad dziećmi.

Sennenhund, jak nikt inny, będzie chronił terytorium gospodarza przed krytykami, ale nigdy nie wykaże agresji gościom goszczącym. Z pomocą selekcji wybrano tylko najbardziej dobrodusznych przedstawicieli tej rasy. Zatem osoby agresywne i konfliktowe zostały wykluczone. Na poziomie intuicji są w stanie rozróżnić życzliwych i wrogów, dlatego nigdy nie pozwolą intruzom wejść na terytorium.

Szkolenie

Są to bardzo inteligentne zwierzęta z dużą zdolnością zapamiętywania informacji. Są obdarzone idealnymi kwalifikacjami zawodowymi w dziedzinie rolnictwa i ochrony terytorium. Odkrycie ich naturalnego potencjału jest możliwe dzięki edukacji i szkoleniom.
Konieczne jest rozpoczęcie zajęć od młodego wieku, ale nie wcześniej niż 5 miesięcy. Bardziej skoncentrowane szkolenie odbywa się, gdy zwierzę osiągnie wiek roku.

Trening przynosi im przyjemność, a oni są bardzo pozytywnie nastawieni do tego procesu. Właściciel ze swej strony musi wykazać się maksymalną cierpliwością i wytrwałością. Zwykle uczenie się szwajcarskich psów pasterskich nie jest problematyczne, ale ważne jest, aby zwierzę było wystarczająco rygorystyczne, aby widzieć właściciela właściciela sytuacji. Ważne jest, aby pamiętać, że okrucieństwo i agresja są absolutnie niedopuszczalne, aby podnieść głos w stosunku do psów tej rasy.

Sennenhundy nie lubią się nudzić, ten sam rodzaj aktywności nie sprawia im przyjemności. Klasy z nimi muszą się jak najbardziej zróżnicować. Trening w formie gry - idealne podejście. Szwajcarskie psy pasterskie cieszą się trudnymi zadaniami, które wymagają aktywności umysłowej, a nie dyscypliny. Jeśli właściciel jest zwolennikiem skomplikowanego szkolenia specjalistycznego, ważne jest, aby zwracać uwagę na cechy charakteru rodowodu.

Aktywność fizyczna

Berneński pies pasterski może mieszkać w mieście jako zwierzę domowe, ale regularne spacery i ćwiczenia są dla niego niezwykle ważne. Musisz chodzić z nimi codziennie przez co najmniej półtorej godziny. Chodzenie powinno być pełne aktywności fizycznej i ciekawych wydarzeń. Różne miejsca nadają się do spacerów: parki i lądowania, a nie tylko zakupy na zakupy lub odwiedzanie przyjaciół.

Należy zauważyć, że okresowo trzeba dać zwierzęciu swobodne poruszanie się, usuwając smycz. Dając swojemu zwierzakowi darmowy bieg jest konieczny w miejscach bez dużych tłumów. Lepiej jest, jeśli jest w lesie lub w odległym obszarze parku. Szwajcarskie psy pasterskie cieszą się poczuciem wolności i natury.

Konieczne jest wybranie kilku dni w tygodniu na aktywne spacery. Sennenhund może stać się firmą przyjmującą sport. Ogólnie rzecz biorąc, są wspaniałymi towarzyszami we wszystkich dziedzinach życia.

Funkcje opieki

Psy tej rasy z reguły nie wymagają zwiększonej uwagi właścicieli w zakresie opieki. Jednak ich długa i jedwabista wełna musi być stale czesana, aby uniknąć pojawienia się bulw w całym domu podczas okresów pierzenia.

Musi być codziennie szczotkowany metalowym grzebieniem o zaokrąglonych i grubych zębach. Warto zwrócić szczególną uwagę, aby wełna nie tworzyła mat. Jeśli się pojawią, możesz się ich pozbyć za pomocą grzebienia.

Wymagane jest kąpanie szwajcarskiego psa pasterskiego mniej więcej raz na kwartał. Możesz to zrobić w razie potrzeby, używając specjalnych lub dziecięcych szamponów i wody o temperaturze około 36 stopni. Aby zacząć, należy umyć główne części ciała psa, a następnie zwrócić szczególną uwagę na obszary mniej dostępne.

Dbanie o zęby i oczy nie wymaga dużego wysiłku. Oczy i uszy należy sprawdzać co 7-10 dni i wycierać wacikiem i ciepłą przegotowaną wodą. W przypadku zwiększonego wyładowania w oczach i uszach konieczne jest pokazanie zwierzęciu weterynarza. Zęby, podobnie jak wszystkie inne zwierzęta, muszą być czyszczone za pomocą specjalnych past do zębów i szczotek. Aby utrzymać dziąsła w dobrej kondycji, musisz dać psom kości i specjalne zabawki.

Opieka nad pazurami i pazurami jest również konieczna dla psów. Jeśli długość pazurów nie zostanie usunięta w naturalny sposób, podczas szlifowania podczas spacerów, należy ją usunąć za pomocą noża do pazurów, gdy rośnie. Pierwsze kilka razy to obcięcie pazurów w specjalnym salonie lub przy pomocy lekarza weterynarii, uważnie obserwując proces. Następnie można to zrobić niezależnie, biorąc pod uwagę zalecenia ekspertów.

Podkładki mogą zostać zranione podczas spacerów lub wyschnięcia, po czym pojawiają się pęknięcia. W takich przypadkach muszą być leczone środkami antyseptycznymi, a następnie zwilżane kremami i olejkami kosmetycznymi.

Moc

Profesjonalni hodowcy zalecają karmienie szczeniąt w sposób mieszany, w tym suchą specjalistyczną żywność i naturalną żywność. Lepiej jest preferować wysokiej jakości suchą karmę, prawdopodobnie klasy premium z wysoką zawartością mięsa. Ponadto dobre jedzenie może być dodatkowo wzbogacone w minerały i witaminy, niezbędne dla psów dużych ras. Obowiązkowe jest podawanie psom chudego mięsa, zbóż i warzyw.

Sennenhundy nie należą do ras, które mają tendencję do uzyskiwania dodatkowych kilogramów z powodu przejadania się. Mają jednak dość dobry apetyt z powodu nadmiernej aktywności fizycznej. Podczas karmienia należy przestrzegać ścisłego schematu, aby uniknąć nadwagi.

Aby uniknąć problemów ze zdrowiem psa w przyszłości, konieczne jest przestrzeganie pewnych zasad przy wyborze żywności. Mianowicie, konieczne jest całkowite wyeliminowanie następujących po diecie zwierzęcia domowego:

  • peklowana wołowina, wędzone mięso, słodycze;
  • czekolada;
  • przyprawy;
  • tłuste mięso;
  • pieczenie pieczenia.

Zdrowie i oczekiwana długość życia

Sennenhundi nie można uznać za bolesne lub słabe zwierzęta, jednak ich średnia długość życia jest mała, około 8 lat. Nad wzrostem średniej długości życia psów tej rasy pracują hodowcy w prawie wszystkich krajach. Zaledwie 10 lat temu rzadko składała się z ponad 8 lat. Dzisiaj są osoby, które żyją znacznie dłużej niż wcześniej.

Genetyczne berneńskie psy pasterskie podlegają następującym chorobom:

  • procesy złośliwe;
  • padaczka;
  • niedoczynność tarczycy;
  • dystrofia mięśniowa;
  • zaćma;
  • dystrofia siatkówki.

W dużym stopniu sytuację komplikują pozbawieni skrupułów hodowcy, którzy niewiele uwagi poświęcają uzyskiwaniu wysokiej jakości potomstwa, sprzedają zwierzęta bez dokumentów i robią na drutach przedstawicieli innych ras.

Obejrzyj film: Berneński Pies Pasterski - OPIS RASY (Luty 2020).