Oryapka - opis, siedlisko, ciekawe fakty

Oryapka to ptak wróblowaty, odznaczający się charakterystycznym wyglądem i szczególną pasją do wody wśród krewnych. Ten mały ptak ma wodoodporne upierzenie, dzięki czemu ptaki tego gatunku bardzo dobrze pływają, nurkują i mogą nawet biegać wzdłuż dna płytkich zbiorników, mocno przywierając do dna nogami o dość ostrych pazurach.

Często wąż nazywany jest wróblem wodnym lub pleśniawką, co tłumaczy podobieństwo ptaka do tego gatunku ptaków. Rodzina tych ptaków obejmuje tylko kilka podgatunków, ale najczęstszym z nich jest chochla. Ciekawostką jest fakt, że czochra otrzymała status oficjalnego symbolu takiego państwa jak Norwegia.

Według ekspertów ptak ten otrzymał nazwę od pochodnej takiej jak „Olyabysh”, słowo to w Rosji nazywano małym okrągłym ciastem. Zgodnie z inną wspólną wersją - nazwa ptaka jest zgodna z oznaczeniem małych okrągłych kamyków, które po uwolnieniu do wody, przed skokiem na dno, skaczą kilkakrotnie na powierzchnię wody.

Cechy wyglądu

Czerpak, ze względu na swój wyjątkowy wygląd, a także stałe położenie w pobliżu zbiorników wodnych, jest prawie niemożliwy do pomylenia z innymi gatunkami ptaków. Wóz zwyczajny ma dość mocną i gęstą sylwetkę, w rozmiarze ten gatunek jest podobny do drozda lub szpaków. Długość ciała dorosłych osiąga 20 cm, maksymalna waga to około 85-90 gramów. Nie ma praktycznie żadnych zewnętrznych różnic między kobietami i mężczyznami.

Przedstawiciele gatunku mają dość długie łapy (po 4 palce z ostrymi pazurami), dzięki czemu mogą z łatwością poruszać się zarówno na lądzie, jak i na dnie zbiorników.

Skrzydła tego ptaka mają niewielkie zaokrąglenie, długość skrzydła wynosi do 105 mm. Rozpiętość - do 30 cm Ogon ptaka jest raczej krótki i lekko zakrzywiony do góry.

Upierzenie

Głównym kolorem upierzenia ospy jest ciemnobrązowy, ogon, tył, a zewnętrzna strona okładki z piór ma charakterystyczny szary kolor. Końcówki piór z czarną ramką. Głowa ptaków tego gatunku ma brązową osłonę z piór, dziób jest ciemny.

Przednia część ciała ptaka ozdobiona jest białym wydłużonym frontem, który doskonale i harmonijnie kontrastuje z podstawowym kolorem okładki z piór. Na łóżku wozu, patrząc uważnie, widać oryginalny łuskowaty wzór. Strój młodych osobników jest o kilka rzędów wielkości lżejszy niż u dorosłych przedstawicieli gatunku.

Nieprzemakalność ptasich piór wynika z faktu, że ptak ma niezwykle rozwinięty gruczoł olejowy, który wydziela dość tłusty sekret, który jest wystarczający do wysokiej jakości smarowania całej osłony z piór ptaka.

Głos ptaka

Oryapka jest uważana za śpiewającego ptaka, dźwięki wydawane przez przedstawicieli tego gatunku są przyjemnymi świszczącymi i opalizującymi trylami. Niewolnicy śpiewają prawie wszystkie pory roku (z wyjątkiem czasu gniazdowania).

Siedlisko

Tego typu ptaki można znaleźć niemal na całym terytorium Eurazji. Głównym warunkiem dla kolonii mieszkalnych jest obecność zbiorników wodnych z czystą wodą i szybkim prądem w pobliżu miejsca gniazdowania (pagórkowaty krajobraz z rzadką roślinnością w strefie przybrzeżnej).

W okresie odpowiadającym początkowi gniazdowania ptaki z reguły dzielą się na pary, wybierając pewne terytorium do życia, do którego są bardzo przywiązane.

Zauważ, że większość ich życia, te małe ptaki spędzają w wodzie lub w jej pobliżu, wybierają niezamarzające części zbiorników wodnych do zimowania.

Funkcje zasilania

Jak wspomniano powyżej, chochle preferują zbiorniki z raczej silnymi prądami dla ich głównego siedliska, ignorując strumienie i jeziora ze stojącą wodą i zbyt gęstą roślinnością. Bardzo dobrze pływają w wodzie, używając skrzydeł jako wioseł. Jedną z osobliwości tego gatunku ptaków jest to, że mają swój własny naturalny balast, co oznacza obecność rdzenia w kościach ptaka, co w rzeczywistości odróżnia biegunkę od innych gatunków ptaków (u większości gatunków kości są puste). Ze względu na otwarcie skrzydeł w wodzie, czerpak łatwo opada na dno zbiornika, dla którego może pracować kilkadziesiąt metrów.

Czas pobytu pod wodą wynosi około jednej minuty. Pod wodą nozdrza ptaka są zamknięte specjalnymi skórzastymi membranami. Z tego powodu ptak może zbierać na dnie. Potrzebuję go do jedzenia. Aby wznieść się na powierzchnię wozu, wystarczy przycisnąć skrzydła do ciała, po czym woda wypycha ptaka w górę.

Z reguły od dołu ten mały ptak z rzędu wróbli zbiera do karmienia jaj małych ryb dennych, małych owadów i polowań na skorupiaki. Ptak może również zdobyć pożywienie w przybrzeżnych zaroślach roślinności, otrzymując różne zwierzęta spod kamyczków obróconych przez wytrwałe pazury.

Zagnieżdżanie funkcji


Jak wspomniano powyżej, czerpak jest bardzo przywiązany do terytorium swojego siedliska (biotop), więc nawet po sezonowej migracji ptaki z początkiem ciepła zawsze wracają do wybranego miejsca na całe życie. Oznacza to, że zamiast budować nowe gniazdo, przeprowadzana jest sezonowa aktualizacja starego.

Dojrzałość płciowa małej trawy osiąga jeden rok, po czym ptaki tworzą pary. W tym samym czasie przedstawiciele gatunku zajmują pewną, wstępnie wybraną część terytorium, której długość wynosi około 1,5 km. Szczególną uwagę należy zwrócić na fakt, że w okresie gniazdowania granicy terytorium działki para jest starannie chroniona.

Budowa nowego gniazda lub odnowienie starego ptaka odbywa się wczesną wiosną, lokalizacja gniazda jest zbliżona do zbiorników wodnych. Łóżko małego wózka może znajdować się w dowolnym miejscu - zarówno wśród kamieni w strefie przybrzeżnej, jak i na gałęziach małych drzew lub krzewów.

Najbardziej atrakcyjnymi miejscami do przechowywania gniazd ptaków są ubytki suchych drzew, a także pęknięcia lub naturalne nisze w skałach.

W gnieździe budowane są zarówno samice, jak i samce, w tym celu wykorzystuje się suche łodygi różnych roślin, kłączy i mchu. Wygląda jak piłka o nieregularnej geometrii, wymiarach - nie więcej niż piłka nożna. Wejście do gniazda ma kształt tunelu, z reguły skierowany w kierunku strumienia znajdującego się w pobliżu lub dowolnego innego zbiornika z szybkim prądem. W gnieździe często znajduje się zeszłoroczna roślinność (suche łodygi, liście).

Potomstwo ławicy

W pewnym momencie wozidło składa do 7 jaj, o białym kolorze bez plamek. Wylęg przeprowadzany jest wyłącznie przez samicę, podczas gdy ona okresowo ekskomunikuje się w celu zdobycia pożywienia. Czas trwania inkubacji wynosi około 14-18 dni.

Pierwszym strojem piskląt tego gatunku jest puszysty, brązowawy odcień, usta są jaskrawożółte lub pomarańczowe. Oboje rodzice karmią pojawiające się potomstwo.

W zależności od warunków pogodowych młode osobniki odchodzą 3-4 tygodnie po urodzeniu. Chociaż w tym momencie życia nie są jeszcze w stanie wzbić się w powietrze, to jednak już dobrze pływają i nurkują. Gdy pojawia się niebezpieczeństwo, pisklęta natychmiast wpadają do wody, odpływając i ukrywając się w przybrzeżnych zaroślach.

Z reguły para plastrów miodu ma czas na wyhodowanie dwóch potomstwa w jednym sezonie lęgowym. Długość życia ptaka w naturalnym środowisku wynosi 7-8 lat.

Populacja gatunków

Według organizacji ekologicznych populacja takich gatunków ptaków jak wąż jest dość duża. Pomimo interwencji człowieka w biotop tego gatunku, wielkość populacji nie zmniejszyła się w ciągu ostatnich dziesięcioleci.

Chociaż plaster miodu nie należy do synantropijnych gatunków ptaków, ptaki często znajdują się w pobliżu siedlisk ludzkich, zwłaszcza w sezonie gniazdowania. Na niektórych obszarach zamieszkałych przez zamaczające kolonie ptaki te są zwykłymi mieszkańcami górzystego terenu (szczególnie ważne dla górskich ośrodków), gdzie stają się doskonałym obiektem do obserwacji i polowań.

Wideo: czerpak (Cinclus cinclus)