Jemiołuszka - opis, siedlisko, interesujące fakty

Zwykła jemiołuszka wyróżnia się swoistą strukturą i jasnymi kolorami piór. Długość jego ciała sięga 20 centymetrów.

Opis wyglądu

Zasadniczo upierzenie tego ptaka składa się z szaro-różowych odcieni z gładkimi przejściami. Głowa i szyja są zwykle pokryte różowym upierzeniem, a tył i brzuch ptaka są pomalowane na szaro. W oczach, od świątyni do świątyni, znajduje się czarna plama w kształcie maski, podkreślona białym paskiem od dołu.

Na główce jemiołucha wyraźnie zaznaczono herb, składający się z wydłużonych różowych lub brązowo-szarych piór. Pod dziobem znajduje się ciemna strefa, która wygląda podobnie do kołnierza. Pióra muchowe tego ptaka są pomalowane w kolorze ciemnoszarym, ozdobione są barwnymi łatami składającymi się z żurawia, czerni, żółci i bieli. U podstawy ogona znajduje się jasnoszary obszar, pióra kierownicy są pomalowane na kolor ciemnoszary z żółtymi końcami.

Wszystkie jemiołuszki mają wspólne cechy, które charakteryzują ich wygląd. Mają dość krótki czarny dziób. Służy ptakom jako wielofunkcyjne narzędzie do polowania i pracy oraz ma zdolność do wykonywania wielu złożonych operacji. Te ptaki mają małe oczy, z tęczówką koloru czarnego. Nie mają dużych nóg, ale są dość ruchliwe, każdy palec ma mały wytrwały pazur, który pozwala wylądować jemiołuszkom nawet na bardzo cienkich gałęziach, kołysząc się pod jego ciężarem. Pod piórami u dorosłych osobników znajduje się warstwa puchowa, która nie pozwala ptakom zamarznąć w mroźne noce.

Ptaki tego gatunku wyróżniają się jasnym, atrakcyjnym wyglądem, dlatego bardzo niewielu ludzi żyjących w siedliskach tych ptaków nie spotkało tych jasnych ekscentryków, którzy lubią hałasować wokół siebie. Nazwę otrzymali dzięki specjalnemu stylowi śpiewu, składającemu się z kombinacji wysokich gwizdków i gwałtownych krzyków. Pomimo atrakcyjności ich wyglądu, ich głośne krzyki mogą doprowadzić każdego do szału.

Siedliska

Загрузка...

Należy zauważyć, że ptaki z tej rodziny są szeroko rozpowszechnione w przyrodzie. Do tej pory istnieje 8 podgatunków tych ptaków, które należą do trzech podrodzin.

Zwykła jemiołuszka jest uważana za koczowniczego ptaka, ponieważ z reguły migrują na środkowy pas z ekstremalnych północnych regionów. W tych obszarach okresom zimowym towarzyszą również silne mrozy, ale ptaki nie mają problemów z jedzeniem w tym obszarze. Jemiołuszki występują tylko w północnych regionach Eurazji i Ameryce Północnej.

Długoterminowe loty sezonowe na kontynent afrykański, do Indii lub innych miejsc o ciepłych warunkach klimatycznych, przedstawiciele tego gatunku ptaków nie robią. Latem migrują do obszaru tundry lub nieco dalej, gdzie zaczyna się leśna tundra. W zasadzie ptaki te gniazdują w najdalszych północnych regionach Eurazji, a także w Ameryce Północnej.

W zimie zwykłe jemiołuchy wolą osiedlać się w pobliżu różnych miejscowości. Jemiołuszka amurska wyróżnia się tym, że musi wykonywać bardzo krótkie migracje, spędza zimę w północnych regionach Chin znajdujących się w sąsiedztwie. Niektóre osoby w ogóle nie opuszczają swoich terenów lęgowych, pomimo silnych mrozów.

Amerykańskie jemiołuszki gniazdują w leśnych regionach Ameryki Północnej i Kanady. Zimą migruje w całych Stanach Zjednoczonych, aż do południowych granic. Ptaki te stanowią poważne zagrożenie dla gospodarstw rolnych, ponieważ gromadząc się w ogromnych stadach, mogą powodować znaczne szkody w uprawach, najczęściej ptaki preferują naloty na plantacje borówki i inne rodzaje jagód.

Postawa


Przez cały sezon zimowy jemiołuszki wolą formować małe stada składające się z 2–3 tuzinów osobników i przelatywać do regionów, w których jest wystarczająca ilość pożywienia. W niektórych rejonach Stanów Zjednoczonych, kiedy nadchodzą okresy migracji sezonowej, mogą one tworzyć duże stada liczące kilka tysięcy osób. Jest to możliwe dzięki obfitości paszy na plantacjach jagód, które znajdują się w południowej części kraju.

W ciągu dnia obecność tych ptaków jest zawsze zauważalna - ponieważ hałas jest zbyt duży. Ich charakterystyczny gwizdek można rozpoznać w pobliżu wielu drzew, a także krzewów, gdzie można czerpać korzyści z jagód. W nocy, zimą, kiedy szaleje zła pogoda, jemiołuchy chowają się w futrzastych gałęziach jodeł, gdzie są skupione razem, czekając na pomyślne zmiany. Takie zachowanie pozwala ptakom przeczekać złą pogodę. W przypadku migracji do miejsc gniazdowania wybierają drugą połowę marca.

Okres hodowli potomstwa

Загрузка...

Dla urządzeń miejsc gniazdowania ptaki tego gatunku wybierają części lasów tajgi. Z reguły osiedla umieszczane są w pobliżu zbiorników wodnych, ponieważ małe pisklęta wymagają dużej ilości pokarmu zwierzęcego, którym są głównie owady, w celu przyspieszenia wzrostu. W takich przypadkach jemiołuszki starają się zachowywać tak cicho, jak to możliwe, jak zwykle para rodziców, chowając się w gałęziach drzew iglastych, starając się nie oddawać gniazda. Zarówno mężczyźni, jak i kobiety biorą udział w budowie gniazda.

Aby zbudować gniazdo, ptaki te potrzebują wysokiego starego drzewa świerkowego, ponieważ budują swój dom na wysokości od 10 do 13 metrów. W formie gniazda tych ptaków przypominają małą, zgrabną miskę o eleganckim kształcie. Używają mchu i cienkich łodyg suszonych ziół jako materiału budowlanego, a do ściółki gniazda wybierają puch, porosty, a także małe upierzenie, a nawet wełnę.

Jako główne narzędzie urządzenia gniazdowego, jemiołuszka używa dzioba, tworząc nie tylko bezpieczne miejsce do układania, ale także nadając mu wdzięczne formy. Ponieważ gniazdo nabiera naturalnych kolorów siedliska, nie można go w ogóle zobaczyć w grubych gałęziach świerka. Dorosłe ptaki w tym okresie muszą przestrzegać wszystkich zasad kamuflażu, ponieważ ich pisklęta mogą stać się łatwym łupem dla wielu drapieżników. Wiewiórki i kuny stanowią zagrożenie z ziemi, a z nieba atakują wrony i sroki, rzadziej jastrzębie, a nawet sowy.

Konstrukcja gniazda nie trwa długo z jemiołuszki, cała konstrukcja trwa kilka dni. Po zakończeniu prac budowlanych i pełnym przygotowaniu gniazda samica zaczyna układać sprzęgło. Z reguły składa się z 5 do 7 jaj, które mają szaroniebieski kolor z małymi plamkami. Ten kolor sprawia, że ​​jaja są prawie niewidoczne na tle gniazda.

Tylko kobieta jest zaangażowana w inkubację potomstwa, podczas gdy mężczyzna dba o jego karmienie w tym czasie. Okres inkubacji tych ptaków trwa 14 dni, oboje rodzice troszczą się o młode potomstwo, naprzemiennie przynosząc jedzenie pisklętom. Przy dobrym żywieniu pisklęta szybko raczkują i są w stanie wykonać pierwsze loty dwa tygodnie po urodzeniu.

Ale po raz pierwszy po wyjściu z gniazda młode osoby nie są jeszcze w stanie samodzielnie zdobyć pożywienia i potrzebują opieki. Zaledwie miesiąc później młodzi ludzie uzyskują całkowitą niezależność i na zawsze opuszczają swoich rodziców. Dojrzałość płciowa w jemiołuszkach przypada w wieku jednego roku, a długość ich życia w zakresie woli wynosi od 10 do 13 lat.

Dieta


Jemiołuszki są uważane za bardzo żarłoczne ptaki ze względu na fakt, że kiedy pojawia się dogodna okazja, zatykają żołądki na ostrzu. Nasiona różnych jagód nie mogą być trawione przez ptaki, więc rozprzestrzeniają różne rodzaje roślin. Dzięki dobrze przystosowanemu dziobowi ptaki te są w stanie łapać owady w locie.

Dieta jemiołucha zmienia się wraz z porami roku, w ciepłych czasach zjada z przyjemnością różne owady, takie jak komary i larwy komarów, motyle, chrząszcze i ważki, a także zjada niektóre zioła, nasiona i morwy. Z początkiem zimna ptaki te muszą przejść na dietę warzywną składającą się z różnych zimowych jagód - czeremchy, jałowca, róży psiej, borówki brusznicy, kaliny i jarzębina.

Wszystkie pokarmy pochodzenia zwierzęcego dostarczane są do piskląt w okresie karmienia. Od pierwszego dnia ich istnienia pisklęta różnią się nadmiernym apetytem i natychmiast połykają wszystko, co przynoszą im ich rodzice. Oprócz owadów spadają one wczesne jagody, których nie wahają się przełknąć.

Ciekawe fakty

Загрузка...

Późną jesienią, kiedy pogoda się zmienia, jest zmienna i nocne mrozy zastępuje się rozmrażaniem w ciągu dnia, jagody, które służą jako główne źródło pożywienia dla jemiołuszków, zaczynają fermentować. W wyniku tego naturalnego procesu, drób bardzo cierpi z powodu tej diety. Zjawisko to jest dla nich bardzo niebezpieczne, ponieważ tracąc orientację podczas lotu, natrafiają na różne przeszkody, a nawet ściany domów, a czasem po prostu wpadają w zaspy śnieżne i zamarzają.

To pytanie dotyczy wielu obrońców, którzy opiekują się dziką przyrodą, ale dziś nie znaleziono racjonalnego rozwiązania tego problemu. Ornitolodzy nie potrafią wymyślić sposobu nakarmienia tych ptaków jesienią.

Wideo: jemiołuszka (Bombycilla garrulus)

Загрузка...

Загрузка...

Popularne Kategorie

Загрузка...